Αναδημοσίευση από Τύπου της Ηπείρου : Συνέντευξη από την επιτυχημένη Γιαννιώτισσα τεννίστρια Ελπίδα Μαλάμου!!!

Καλησπέρα Ελπίδα, σε ευχαριστώ που μας κάνεις την τιμή να μιλήσεις στον Τύπο της Ηπείρου  για την πορεία και τις εμπειρίες σου όσον αφορά το άθλημα του τέννις, με το όποιο ασχολείσαι και έχεις διακριθεί.

Εγώ ευχαριστώ που μου δίνεται την ευκαιρία να μιλήσω για το συγκεκριμένο άθλημα και που το αναδεικνύεται μέσα από την εφημερίδα σας.

Καταρχάς πες σε ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με το τέννις και γενικότερα με τον αθλητισμό;

Ξεκίνησα να παίζω τέννις σε ηλικία 10 ετών. Πριν από αυτήν την ηλικία, είχα ασχοληθεί με διαφορά αθλήματα όπως βόλλευ, μπάσκετ, στίβος, κολυμβητήριο, χορός.

Πως μέσα από όλα αυτά τα αθλήματα ξεχώρισες το τέννις;

Δεν ξέρω τι ακριβώς με κέρδισε στο τέννις.  Ίσως το γεγονός ότι είναι ένα ατομικό άθλημα. Ίσως το γεγονός ότι μου φάνηκε δύσκολο και ενδιαφέρον. Ίσως το γεγονός ότι έβλεπα τον μπαμπά μου να παίζει. Ίσως ένας συνδυασμός αυτών.

Στην πορεία όμως συνειδητοποίησα ότι ο έρωτας μου γι αυτό το άθλημα ταυτίζεται με την προσωπικότητα μου. Είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να στηρίζεται πάντα στις δικιές του δυνάμεις, να μην εξαρτάται από κανέναν, και να παίρνει την ευθύνη για όλες τις λάθος αποφάσεις. Αυτό είναι και το τέννις. Στο γήπεδο του τέννις είσαι μόνος σου, δεν βλέπεις κανέναν, δεν ακούς κανέναν. Έχεις δουλέψει σκληρά και μόνο από εσένα εξαρτάται το ποσό καλά θα ανταπεξέλθεις στις συνθήκες του αγώνα. Το τέννις σου μαθαίνει πειθαρχία, σου μαθαίνει να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου, και σε γεμίζει περηφάνια όταν παίρνεις το επιθυμητό αποτέλεσμα!

Με την πάροδο των ετών έχει αλλάξει κάτι για το πώς βλέπεις το συγκεκριμένο άθλημα;

Όχι! Με το που έπιασα τη ρακέτα του τέννις στα 10 μου χρόνια, δεν την άφησα ποτέ. Και τώρα σε ηλικία 22 χρονών συνεχίζω το άθλημα του τέννις με την ίδια αγάπη και ίδιο πάθος που είχα όταν πρωτοξεκίνησα.

Θέλεις να μου αναφέρεις κάποιες από τις διακρίσεις σου;

Ναι βεβαίως! Έχω αρκετές νίκες στα ενωσιακά πρωταθλήματα της Ηπείρου και ήμουν νο1 στην ηλικία μου. Έχω επίσης κάποιες πανελλήνιες νίκες και στις ηλικίες των 16 και 18 χρονών ήμουν μέσα στις 3 καλύτερες παίκτριες στην Ελλάδα, σκαρφαλώνοντας μέχρι και την πρώτη θέση για ένα διάστημα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η καλύτερη βαθμολογία μου ήταν νο91 το 2011 (16 χρονών) και σε παγκόσμιο επίπεδο νο418 το 2012 (18 χρονών). Ενώ το διάστημα που βρισκόμουν στην Αθήνα κέρδισα την πανεπιστημιάδα και συμμετείχα στην ομάδα της Φιλοθέης που κατέκτησε το διασυλλογικό πρωτάθλημα.

Από όσο ξέρω έχεις αγωνιστεί και με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, πως ένιωσες γι’ αυτό;

Σε όλη τη διάρκεια της τεννιστικής μου καριέρας είχα αρκετές επιτυχίες τόσο σε πανελλήνιο, όσο και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Η συμμετοχή μου όμως στην εθνική ομάδα στην ηλικία των 16 αλλά και των 18 χρονών ήταν το αποκορύφωμα των επιτυχιών μου. Το να αντιπροσωπεύεις τη χώρα σου σε οποιοδήποτε άθλημα, διαγωνισμό η οτιδήποτε άλλο, το να ακούς τον εθνικό σου ύμνο πριν μπεις να δώσεις τον αγώνα σου είναι συναισθήματα που δεν συγκρίνονται με τίποτα.

Και ξαφνικά ήρθε μια υποτροφία, που έχει σχέση με το τέννις, από Πανεπιστήμιο του Κεντάκυ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Πως προέκυψε αυτό και πως αισθάνεσαι σε μια ξένη χώρα;

Καταρχάς στα 18 μου χρόνια μετακόμισα στην Αθήνα για να σπουδάσω στη γυμναστική ακαδημία και να συνεχίσω την προπόνηση μου στο τέννις, αυτή τη φορά στον όμιλο της Φιλοθέης. Δυστυχώς δεν έμεινα καθόλου ευχαριστημένη από τη σχολή και μου ήταν πολύ δύσκολο να συνδυάσω μαθήματα και προπονήσεις. Κάπως έτσι εμφανίστηκε η ευκαιρία της Αμερικής. Μου πρόσφεραν αθλητική υποτροφία που σημαίνει πως μπορούσα να συνδυάσω τις σπουδές μου με το άθλημα που αγαπώ. Πηρά τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσω στην άλλη άκρη του κόσμου και δεν το μετανιώνω καθόλου. Αυτή τη στιγμή σπουδάζω ψυχολογία στο Western Kentucky University και παράλληλα προπονούνται καθημερινά και συμμετέχω σε κολεγιακούς αγώνες. Είναι μια μοναδική εμπειρία και είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι εκεί.

Ποιες θα έλεγες πως είναι οι διαφορές στις Η.Π.Α. σε σχέση με τη χώρα μας όσον αφορά το τέννις;

Δυστυχώς οι διάφορες Ελλάδας και Αμερικής είναι πολλές και μεγάλες. Έχοντας σπουδάσει ένα χρόνο στην Αθήνα είμαι σε θέση να συγκρίνω τα πανεπιστήμια και τις εγκαταστάσεις, και δυστυχώς η Αμερική μας κερδίζει κατά κράτος. Απίστευτες εγκαταστάσεις, προσεγμένα κτίρια, οργανωμένα γυμναστήρια. Όλα δουλεύουν ρολόι. Όσον αφορά στην προπόνηση, είμαι παρά πολύ ευχαριστημένη. Προπονούμαστε καθημερινά (εκτός Κυριακής) στο τέννις και 4-5 φορές τη βδομάδα κάνουμε γυμναστική (τρέξιμο, βάρη κτλ κτλ).

Υπάρχει δυσκολία προσαρμογής στους ρυθμούς και την νοοτροπία μιας ξένης χώρας;

Δε μπορώ να πω πως είναι εύκολο. Οι μέρες μου είναι γεμάτες και δεν έχω χρόνο για τη διασκέδαση της Ελλάδας (καφέδες, βόλτες, κτλ κτλ). Δεν με ενοχλεί καθόλου αυτό. Επισκέπτομαι την Ελλάδα κάθε Χριστούγεννα και καλοκαίρι και έχω χρόνο να διασκεδάσω και να χαλαρώσω.

Δώσε μας λίγες λέξεις τα συναισθήματα σου και την εμπειρία σου από το άθλημα του τέννις.

Είμαι πολύ χαρούμενη που το τέννις παραμένει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Οι σπουδές και η προπόνηση μου στην Αμερική είναι μια εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ